Šahy (ŝahi), hungare Ipolyság [ipojŝAg], germane Eipelschlag estas apudlima urbo en Slovakio.
Domoj laŭ la ĉefplaco en Šahy
Enhavo
1Situo
2Historio
3Vidindaĵoj
4Famuloj
5Ĝemelurboj
Situo |
La urbo situas en valo de Ipeľ, precipe en dekstra bordo de rivero, laŭ ĉefvojo Budapeŝto-Zvolen, laŭ fervojo Štúrovo-Zvolen.
Historio |
la unua mencio pri la urbo devenis el 1244 en formo de Sag. Tiutempe klostro fondiĝis, iom poste ankaŭ burgo konstruiĝis. La klostro estis rabita en 1446 fare de ĉeĥaj solduloj, poste en 1451 la husanoj okupis la fortikaĵeton kaj faris ĝin pli firma. Tamen Johano Hunyadi sukcese reakiris ĝin. En 1546 eĉ la klostro iĝis fortikaĵo, tial la turkoj vane sieĝis ĝin en 1550. Post 2 jaroj ili revenis kun pli granda armeo kaj havis la fortikaĵon ĝis 1595. Poste la fortikaĵo malkonstruiĝis, restis nur la iama klostro. En 1704 tie pasis tempon Francisko Rákóczi la 2-a. La komunumo en 1806 iĝis departementejo. En 1849 la hungara armeo venkis la aŭstrojn. La fervojo en 1886 atingis la urbon. En 1910 loĝis en la urbo 4206 da homoj (4003 hungaroj kaj 122 slovakoj). Ĝis 1920 la urbo apartenis al Hont, poste al Ĉeĥoslovakio. Ĉeĥoslovakio deklaris la riveron Ipeľ navigebla, tial la novaj ŝtatlimoj sekvis la riveron, kiel ĉe la Danubo. Tamen estas escepto ĉe Šahy, tie ambaŭ riverbordoj apartenas al Ĉeĥoslovakio, ĉar tie la fervojo trairas la riveron en la hungaran flankon, ĝuste tie estas la stacidomo. Inter 1920-2008 la urbo estis voje limotrapasejo, fervoje la interligo ĉesis.
En 1923 la urbo perdis la titolon departementejo. Inter 1938-1944 la urbo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Fine de tiu periodo la judoj estis deportitaj.
Post 1945 parto de hungareco estis deportita al Ĉeĥio al Sudetoj, krome okazis loĝantarŝanĝo kun Hungario. En 1960 la urbo perdis la titolon distriktejo. En 2001 loĝis en la urbo 8061 da homoj (5015 hungaroj, 2787 slovakoj, 45 ĉeĥoj kaj 33 ciganoj). Ekde 2008 ambaŭ ŝtatoj apartenas al interna zono de Schengen. Oni pensadas pri denova funkciado de fervojo al Balassagyarmat.
Vidindaĵoj |
baroka preĝejo el 1734
copfa departementeja domo el 1857, nun muzeo
luterana templo el 1903
sinagogo el 1852
hotelo el la 19-a j.c.
gimnazio, origine financa palaco
katolika lernejo el 1872
apudrivera hotelo el 1906
klasikisma urbodomo el 1888
monumento pri Sankta Diino el 1859
nonumento pri Sankta Floriano
Famuloj |
Urbodomo de Šahy
En tiutempa Ipolyság naskiĝis:
hungara poeto Sándor Sajó
hungara ĉefabato Sándor Remig Bárdos
hungara pianisto Antal Siposs.
En Šahy naskiĝis hungara kuracisto Frigyes Kulka.
En tiutempa Ipolyság mortis:
hungara kuracisto János Károly Lübeck
hungara instruisto József Rill
Ĝemelurboj |
Újfehértó, Hungario
v•d•r
Municipoj de Regiono Nitra
Distrikto Komárno
Urboj
Hurbanovo • Kolárovo • Komárno
Municipoj
Bajč • Bátorove Kosihy • Bodza • Bodzianske Lúky • Brestovec • Búč • Čalovec • Číčov • Dedina Mládeže • Dulovce • Holiare • Chotín • Imeľ • Iža • Kameničná • Klížska Nemá • Kravany nad Dunajom • Lipové • Marcelová • Martovce • Moča • Modrany • Mudroňovo • Nesvady • Okoličná na Ostrove • Patince • Pribeta • Radvaň nad Dunajom • Sokolce • Svätý Peter • Šrobárová • Tôň • Trávnik • Veľké Kosihy • Virt • Vrbová nad Váhom • Zemianska Olča • Zlatná na Ostrove
Alcázar de San Juan Flago Blazono Administrado Lando Hispanio Ŝtato Hispanio Regiono Kastilio-Manĉo Provinco Ciudad Real (Reĝurbo) Distrikto Kamparo de Sankta Johano Komarko Manĉa Centro Patrono Kronita Virgulino de la Rozario Poŝtkodo 13600 [+] Retpaĝaro [1] Politiko Loka registaro PP ( Popola Partio ) Urbestro Diego Ortega Abengózar Demografio Loĝantaro 29,693 (en 2 010) Loĝdenso 44,53 loĝ./km² Geografio Koordinatoj 39°23′25″N 3°12′20″U / 39.39028°N , 3.20556°U / 39.39028; -3.20556 ( Alcázar de San Juan ) Alto 644 m Ŝablono:Informkesto urbo/zorgado/numero Areo 666.78 km² Ŝablono:Informkesto urbo/zorgado/numero Horzono UTC+01:00 [+] DMS Alcázar de San Juan Alia projekto Vikimedia Komunejo Alcázar de San Juan [+] v • d • r Urbodomo Statuo de Cervantes Preĝejo de San...
He 51B de la Bulgara Aerarmeo He 51C de la 3/J 88 Adolf Galland -Legión Cóndor- en la Hispana Enlanda Milito. La Heinkel He 51 (He 51) estas biplana ĉasaviadilo de Heinkel, kiu servis en la Germana Aerarmeo (Luftwaffe) meze de la 1930-aj jaroj. La totala produktado de la He 51, en ĉiuj versioj, estas de ĉirkaŭ 800 aparatoj konstruitaj de Heinkel, Arado, Erla kaj Fieseler. Post malmulte da tempo la He 51 iĝis eksmodaj, kaj inter 1937 kaj 1938 ili estis retirataj de la Jagdgeschwader (ĉasaviadilgrupoj) de la Luftwaffe kaj estis uzataj nur por taskoj de trejnado dum granda parto de la Dua Mondmilito. La last versio laŭnombre grava estis la He 51C-1 , destinata al misioj de atako al grundo, por kio ĝi alportis ŝarĝeton de bomboj. This page is only for reference, If you need detailed information, please check here
17
1
Asking this for a more realistic view for ''rising of the shield hero' and possible uses in future writings. A shield is not a weapon, it is basically armor, that's why heavy armored knights rarely used shield and that's why hoplites didn't wear armor on their torso and upper legs, because the shield was just enough to cover almost the entire body. When compared to body armor shields have advantages and also disadvantages, they are usually too heavy to be held on one arm by the average unfit person and soldiers were trained for tactics on how to kill and how to stay alive, not for strength but this had the advantages of lower cost when compared to armor and the ability to be moved around. But so far I can't find a possible, hypothetical real life situation where wielding nothing but...
Slovakio
Vikimedia Komunejo: Šahy
Portalo pri Slovakio
Újfehértó, Hungario
Újfehértó, Hungario
