7 Iris


































































































7 Iris

Asteroido

7 Iris sur fono de steloj

7 Iris sur fono de steloj

Oficiala nomo
7 Iris

Historio
Malkovrinto

John Russell Hind
Dato de malkovro
Loko de malkovro

13-a de aŭgusto 1847
Royal Greenwich Observatory (Britio)

Orbitaj ecoj

Granda duonakso
- Periapsido
- Apoapsido
357,019 [1 E9 m
274,729 Gm (1,836 AU)
439,310 Gm (2,937 AU)

Discentreco
0,230

Meza anomaliangulo
135,770°

Klinangulo
5,523° (sur la ekliptiko)

Periodo
1 346,628 t (3,69 j)
Meza cirkulrapido
19,02 km/s

Longitudo de
suprenira nodo
259 766°

Argum. de periapsido
145,406°

Fizikaj ecoj

Dimensioj
Diametro
240 × 200 × 200 km[2]
199,8[1]

Maso
- Denso
- Surfaca falakcelo
- Liberiga rapido
1,36 ×1019 kg[2]
~ 2 720 kg/m3[2]
~ 0,055 m/s2
~ 0,11 km/s

Rotacia periodo
0,2975 t (7,139 horoj)

Aksa kliniteco
~ 85°

Surfaca temperaturo
- Minimuma
- Maksimuma


171 K
275 K (+2 °C)

Geometria albedo
0,277

Observaj ecoj

Spektroklaso
S

Videbla magnitudo
- Minimuma
- Maksimuma


11,4
6,7

Absoluta magnitudo
5,51

Angula diametro
- Minimuma
- Maksimuma


0,07"
0,32"







v • d • r


Information icon.svg



7 Iris estas tre granda asteroido de la asteroida zono. Ĝia hela surfaco kaj malgranda distanco de
Suno faras de ĝi kvaran plej brilantan objekton de tiu zono, post 4 Vesta, Cereso kaj 2 Pallas ;
sed dum la opozicio, ĝi povas havi videblan magnitudon de
7,8 kaj esti vidita per binokloj. Dum maloftaj opozicioj ĝia magnitudo povas atingi 6,7.




Enhavo






  • 1 Malkovro


  • 2 Ecoj


  • 3 Noto kaj referencoj


  • 4 Eksteraj ligiloj





Malkovro |


Iris estas la sepa malkovrita asteroido, unua malkovraĵo la brita astronomo John Russell Hind.
Ĝi ricevis la nomon Iris, tiu de Iriso (greke Ίρις), la heroldino de la
helenaj gedioj.[3]


Kiel la "grandaj" planedoj, la unue-trovataj asteroidoj ricevis astronomian simbolon.
Tiu de Iris estas Stelo sub ĉielarko.



Ecoj |


La analizo de ĝia luma kurbo montras malglatan surfacon[4],
kaj aksan klinitecon de ĉirkaŭ 85°: unu poluso eksponiĝas al Suno dum la somero, tio kio devas
estigi grandajn temperaturajn diferencojn. Ĝia surfaco montras variajn albedojn, notinde eblan helan
areon en la norda duonglobo[5].


Ĝenerale ĝia surfaco aperas hela, kaj ŝajnas miksaĵo de metaloj (fero, nikelo) kun
magneziaj kaj feraj silikatoj, simila al la L-tipaj kaj
LL-tipaj ĥondritoj. Iris estus grava fonto de tiatipaj meteoroidoj.[6]


Ĝia diametro estis kalkulita post kaŝadoj de steloj la 26-an de majo 1995
kaj 25-an de julio 1997. Ambaŭ observoj donis diametron de ĉirkaŭ 200 km.


En novembro 2006, 7 Iris estis observita per radaro elde la radioteleskopo de Arecibo,[7] toi, kiu konfirmis la malglatecon de ĝia surfaco.



Noto kaj referencoj |




  1. ↑ JPL Small-Body Database Browser

  2. ↑ 2,02,12,2Recent Asteroid Mass Determinations maintained by Jim Baer (Freŝaj determinoj de asteroidaj masoj tenitaj de Jim Baer) (angle)


  3. ↑ La nomon "Iriso" portas la asteroido 26998 Iriso, pro tio oni donu al 7 Iris ĝian oficialan nomon.


  4. ↑ Shape model deduced from lightcurve (Modelo deduktita de la luma kurbo) (angle)


  5. ↑ Spots on 4-VESTA and 7-IRIS - Large Areas or Little Patches (Punktoj sur 4 Vesta kaj 7 Iris - grandaj aeroj aŭ malgrandaj makuloj) (angle)


  6. ↑ (7) Iris: a possible source of ordinary chondrites? (7 Iris, ebla fonto de ordinaraj ĥondritoj ?) (angle)


  7. ↑ Radar imaging of Asteroid 7 Iris de S.J. Ostro, C. Magri, L.A.M. Benner, J.D. Giorgini, M. Nolan kaj A.A. Hine (angle)



Eksteraj ligiloj |




  • angle Malkovro de Iris


  • angle JPL Small-Body Database Browser: 7 Iris


  • angle Slipo de (7) Iris (de IAU Minor Planet Center)













Antaŭe: Listo de asteroidoj (1 - 1000) Poste:
6 Hebo 7 Iris 8 Flora



Popular posts from this blog

Alcázar de San Juan

Shield only combat

Heinkel He 51