Spišské Podhradie, hungare Szepesváralja, germane Kirchdrauf, pole Podgrozdie estas urbo en Slovakio. La nomo signifas sub Spiša Subburgejo.
Vido el Spiŝa burgo
Enhavo
1Historio
1.1Burgo
1.2La urbo
2Vidindaĵoj
3Famuloj
Historio |
Burgo |
La burgo konstruiĝis en 1113 jam antaŭ la tatara invado, kiu detruiĝis. La nun videbla fortikaĵo konstruiĝis en la 13-a j.c., kiu en la mezepoko estis departementejo. Karolo la 1-a okupis ĝin de Venceslao en 1304, sed en 1307 la ĉeĥoj, poste la husanoj en 1443 okupis ĝin. Ekde 1462 la fortikaĵo apartenis al familio Szapolyai (sapojai), ekde 1528 al Habsburgoj. Dum liberecbatalo de Francisko Rákóczi la 2-a la fortikaĵo ofte ŝanĝis posedanton. En 1780 la forlasita fortikaĵo pro fulmo forbruliĝis.
La urbo |
Sub la burgo reĝo Géza la 2-a setligis saksojn jam antaŭ la tataroj, sed poste alvenis ankaŭ saksoj. La komunumo urbiĝis en. En 1412 Sigismondo la 1-a (Sankta Romia Imperio) hipotekis 16 urbojn al Pollando ĝis 1772. La 16 hipotekitaj urboj hungare, poste slovake (la nuntempaj slovakaj loknomoj jam ne ĉiuj estas urboj):
Duránd
Felka
Gnézda
Igló
Leibic
Ólubló
Mateóc
Ménhárd
Nagyőr
Podolin
Poprád
Ruszkin
Szepesbéla
Szepesolaszi
Szepesszombat
Szepesváralja
Tvarožná
Veľká
Hniezdne
Spišská Nová Ves
Ľubica
Stará Ľubovňa
Matejovce
Vrbov
Strážky
Podolínec
Poprad
Ruskinovce
Spišská Belá
Spišské Vlachy
Spišská Sobota
Spišské Podhradie
En 1453 la urbo ricevis foirorajton. Incendioj okazis en 1856 kaj en 1862. Fine de la 19-a j.c. la fervojo atingis la urbon. En 1910 loĝis en la urbo 3129 da homoj (1832 slovakoj, 713 germanoj kaj 566 hungaroj). Ĝis 1919 la urbo apartenis al Szepes (reĝa departemento), kie estis distriktejo, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1946 la germanoj estis deportitaj.
Spišské Podhradie kaj Spiŝa burgo
Spiŝa Kapitulo
Vidindaĵoj |
ne apartenas al la urbo, tamen estas tre proksime la fortikaĵo sur 614 m-ojn alta montopinto, tiutempe estis la plej granda hungara fortikaĵo
sur proksima monteno estis tie alia fortikaĵo
katolika preĝejo omaĝe al Beata Dameto el la 13-a j.c.
renesanca urbodomo el 1546
templo kaj klostro omaĝe al Dia Sankta Johano el 1327
luterana preĝejo el 1808
proksime al la urbo kapelo kaj pilgrimejo 1675
proksime al la urbo kapelo omaĝe al Bapta Sankta Johano el 1776
sinagogo
Famuloj |
en la fortikaĵo naskiĝis en 1487 János Szapolyai, kiu iĝis hungara reĝo kiel Johano la 1-a (Hungario)
en la proksimeco naskiĝis fama hungara bestkuracisto Ferenc Hutÿra
Alcázar de San Juan Flago Blazono Administrado Lando Hispanio Ŝtato Hispanio Regiono Kastilio-Manĉo Provinco Ciudad Real (Reĝurbo) Distrikto Kamparo de Sankta Johano Komarko Manĉa Centro Patrono Kronita Virgulino de la Rozario Poŝtkodo 13600 [+] Retpaĝaro [1] Politiko Loka registaro PP ( Popola Partio ) Urbestro Diego Ortega Abengózar Demografio Loĝantaro 29,693 (en 2 010) Loĝdenso 44,53 loĝ./km² Geografio Koordinatoj 39°23′25″N 3°12′20″U / 39.39028°N , 3.20556°U / 39.39028; -3.20556 ( Alcázar de San Juan ) Alto 644 m Ŝablono:Informkesto urbo/zorgado/numero Areo 666.78 km² Ŝablono:Informkesto urbo/zorgado/numero Horzono UTC+01:00 [+] DMS Alcázar de San Juan Alia projekto Vikimedia Komunejo Alcázar de San Juan [+] v • d • r Urbodomo Statuo de Cervantes Preĝejo de San...
Griza ansero Okcidenta griza ansero ( Anser anser anser ) Biologia klasado Regno: Bestoj Animalia Filumo: Ĥorduloj Chordata Klaso: Birdoj Aves Ordo: Anseroformaj Anseriformes Familio: Anasedoj Anatidae Genro: Ansero Dunomo Anser anser (Linnaeus, 1758) Konserva statuso Konserva statuso: Malplej zorgiga Subspecioj A. a. anser Okcidenta griza ansero A. a. rubrirostris Orienta griza ansero A. a. domesticus Endomigita ansero Aliaj Vikimediaj projektoj Sistematiko en Vikispecioj Komunejo pri Griza ansero v • d • r La Griza ansero ( Anser anser ) estas granda birdo (75–89 cm) el la familio de Anasedoj, kun ampleksa teritorio en la Malnova Mondo. Ĝi estas la tipa specio de la genro Anser . Ĝi estis en antaŭ-Linea tempo konata kiel Natura ansero ("Anser ferus"). Ĉefe tiu specio estas praulo de la Bredansero en Eŭropo kaj Nordameriko, iel ku...
He 51B de la Bulgara Aerarmeo He 51C de la 3/J 88 Adolf Galland -Legión Cóndor- en la Hispana Enlanda Milito. La Heinkel He 51 (He 51) estas biplana ĉasaviadilo de Heinkel, kiu servis en la Germana Aerarmeo (Luftwaffe) meze de la 1930-aj jaroj. La totala produktado de la He 51, en ĉiuj versioj, estas de ĉirkaŭ 800 aparatoj konstruitaj de Heinkel, Arado, Erla kaj Fieseler. Post malmulte da tempo la He 51 iĝis eksmodaj, kaj inter 1937 kaj 1938 ili estis retirataj de la Jagdgeschwader (ĉasaviadilgrupoj) de la Luftwaffe kaj estis uzataj nur por taskoj de trejnado dum granda parto de la Dua Mondmilito. La last versio laŭnombre grava estis la He 51C-1 , destinata al misioj de atako al grundo, por kio ĝi alportis ŝarĝeton de bomboj. This page is only for reference, If you need detailed information, please check here