Teodozo la 1-a

Multi tool use
Teodozo la 1-a
|
Romia imperiestro
|

|
Regado
|
379 – 395
|
Antaŭulo
|
Valentiniano la 2-a
|
Sekvanto
|
Flavio Honorio
|
|
Persona informo
|
Naskiĝo
|
11-an de januaro 340 (0340-01-11) en Kokao, Gallaecia
|
Morto
|
17-an de januaro 395 (0395-01-17) (55-jara) en Milano
|
Tombo
|
Preĝejo de la Sanktaj Apostoloj [#]
|
Ŝtataneco
|
Roma regno • Bizanca imperio [#]
|
Familio
|
Dinastio
|
Theodosian dynasty [#]
|
Patro
|
Count Theodosius [#]
|
Patrino
|
Thermantia [#]
|
Edzino
|
Aelia Flaccilla • Galla [#]
|
Idoj
|
Galla Placidia • Flavio Honorio • Flavio Arkadio • Pulcheria [#]
|
Profesio
|
Okupo
|
politikisto [#]
|
[#]
|
Fonto: Vikidatumoj
|
v • d • r
|

|
|
Teodozo la granda, latine Flavius Theodosius dicitur Magnus (n. 11-a de januaro 347 en Cauca apud Segovia; m. 17-a de januaro 395 en Milano). Li estis romia imperiestro, la lasta imperiestro de la tuta Romia imperio, de 379 ĝis sia morto. Post li, la imperio estis dividita inter liaj filoj Flavio Honorio (384-423) kaj Flavio Arkadio.
Komence li estis okcidenta kunimperiestro kun Valento en 378. Post la morto de Valento li iĝis kunimperiestro kun Valentiniano la 2-a, kaj post lia morto li atakis Okcidenton, por ke la mortigintoj de Valenciano ne okupu la tronon, kaj iĝis la nura imperistro post venko super la uzurpanto Eŭgenio.
Fojfoje kelkaj historiistoj rigardas lin kiel bizancan imperiestron kaj nomas lin Teodozo la 1-a de la Bizanca imperio.
|
Ĉi tiu artikolo ankoraŭ estas ĝermo pri Romia Imperio.
Helpu al Vikipedio plilongigi ĝin. Se jam ekzistas alilingva samtema artikolo pli disvolvita, traduku kaj aldonu el ĝi (menciante la fonton).
|
Bibliotekoj
|
PeEnEo: 241339
- GND: 118621742
- LCCN: n83045220
- VIAF: 173294283 31978444, 173294283
- ISNI: 0000 0001 1615 4512
- LIBRIS: 280167
- SUDOC: 050559109
- BNF: 12648653g
- ULAN: 500271154
- NLA: 61544138
- BIBSYS: 11012188
- NKC: jx20101119010
|
N1v8an 6khDm7 W KSfs6UOaCGUl lCckc a81TCE4ViJrNxS
Popular posts from this blog
.everyoneloves__top-leaderboard:empty,.everyoneloves__mid-leaderboard:empty,.everyoneloves__bot-mid-leaderboard:empty{ margin-bottom:0;
}
4
I'm referring to Picard, Riker, Data, Worf, Geordi, Dr. Crusher, Wesley Crusher, Chief O'Brien and family, Deanna Troi, Guinan. I know Picard and Worf show up on DS9, though I haven't seen it myself. I'm curious what happened to the characters after that last episode of TNG?
star-trek star-trek-tng
share | improve this question
edited 10 hours ago
Ham Sandwich
6,051 2 25 75
...
Flugkoridoroj dum la blokado de Berlino La Berlina aerponto estas la provizigo de okcidenta Berlino per aviadiloj fare de la aliancanoj inter la 23-a de junio 1948 kaj la 12-a de majo 1949 dum la blokado de Berlino fare de la sovetia armeo. Enhavo 1 Historio 1.1 La aerkoridoroj 1.2 Unuaj flugoj 1.3 Plibonigo de la aerponto 1.4 Fino de la aerponto 1.5 Rozinbombiloj 1.6 Bilanco 2 Flughavenoj 2.1 Berlino 2.2 Okcidenta Germanio 3 Aviadiloj de la berlina aerponto 4 15-a datreveno de la aerponto 5 Bibliografio 6 Referencoj 7 Eksteraj ligiloj Historio | General Lucius D. Clay, militguberniestro de la usona okupadzono Jam antaŭ la berlina aerponto estiĝis la malgranda aerponto . La estro de la sovetia militadministracio en Germanio, Vasili Daniloviĉ Sokolovski, ordonis la 1-an de aprilo 1948, kiel reago al la konferenco de Londono inter britoj, francoj kaj reprezentantoj de Benelukso pri aligo de Germa...
La berlina muro ĉe Bethaniendamm, 1986 La berlina muro aŭ simple la muro [1] , nomita ankaŭ "kontraŭfaŝisma remparo" en propaganda lingvo de la iama Germana Demokratia Respubliko, estis parto de la interngermana limo, kiu dividis de la 13-a de aŭgusto 1961 ĝis la 9-a de novembro 1989 okcidentan Berlinon de la orienta parto de la urbo kaj de la ĉirkaŭa tereno de la GDR. Ĝi estis unu el la plej famaj simboloj de la malvarma milito kaj de la disdivido de Germanio. Pli ol simpla muro, la berlina muro estis fakte tuta defendokonstruaĵo kun du muroj, ena malplena strio, rondirvojo, gardturoj kaj alarmsistemoj. Dum la provo transiri la severe garditan limon al okcidenta Berlino multaj homoj estis mortigitaj. La preciza nombro de viktimoj estas pridisputita kaj ne certa; la nombroj anoncataj varias inter 86 kaj 238 mortintoj. La malplifortiĝo de Sovetunio kaj la politiko de liberigo gvidita de Miĥail Gorbaĉov ebligis al la orientgermanoj faligi la 9-an de novembro 1989 l...