Municipo Křenov situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Svitavy, 14 km nordoriente de urbo Březová nad Svitavou, 10 km sude de urbo Moravská Třebová.
Enhavo
1Historio
2Memorindaĵoj
2.1Preĝejo
2.2Kapelo de Sankta Isidro
2.3Paroĥestrejo
2.4Statuo antaŭ la paroĥestrejo
2.5Statuaro apud la ŝoseo
2.6Krucifikso
2.7Kolono de malhonoro
3Literaturo
4Eksteraj ligiloj
Historio |
La unua skriba mencio pri vilaĝo Křenov estas el la jaro 1308. Ĝia nomo estas de slava deveno. En la jaro 1365 ĝi estas nomata urbeto, sed en 1398 la urban statuton Křenov perdis. En la jaro 1465 Křenov estis denove promociita je urbeto kaj ricevis urban sigelon. Pli poste ĝi siajn urbajn rajtojn ree perdis, ĉar ĝi ne prezentis proponon por ilia prilongigo, sed dum regado de Maria Tereza la urborajtojn estis al Křenov redonitaj.
En la jaro 1645 estis Křenov konkerita de svedoj, en 1758 ĉi tie batalis prusa taĉmento kontraŭ la imperiestra.
Memorindaĵoj |
Preĝejo |
Sur la vilaĝplaco troviĝas baroka preĝejo de Sankta Johano la Baptisto el la jaro 1729. Ĝi estas salonega kun tribunoj kaj kun oblonga duoncirkle fermita presbiterejo. En la okcidenta fronto estas enkonstruita prisma turo. Sur ambaŭ flankoj ĉe la presbiterejo estas oratorioj kaj super ili flankaj ĥorejoj. Sur norda flanko estas kapelo. La fenestroj estas en du niveloj, la subaj estas segmentaj, la supraj oblongaj fermitaj duoncirkle. La plafonoj estas volbitaj barele.
La ĉefaltaro estas portala kun bildo de "Bapto de Jezuo". En apudaj niĉoj estas valoraj statuoj de Sankta Johano Nepomuka, de Sankta Johano de Dio, lignoskulptaĵoj de Madona Sepdolora kaj Ecce Homo. Rokoka predikejo estas kombinita kun baptujo, ornamita per statuaro de "Ŝanĝo de Kristo sur monto Tábor" kaj bildo de "Cirilo kaj Metodo baptas princon Bořivoj". Sur flankaj altaroj estas bildoj de "Morto de Jozefo" kaj de Di-patro.
En la preĝejo estas statuoj de Sankta Roĥo kaj Sankta Isidoro, de Sankta Cecilia kaj Davido, bildoj de Sankta Valenteno, Sankta Barbara kaj "Depreno el la Kruco".
Kapelo de Sankta Isidro |
Frubaroka tombeja kapelo el la jaro 1701 estas centra, elipsoforma, membrigita per kunigitaj toskanaj pilastroj, kun rondaj fenestretoj kaj kvadrata sakristio. Plafono estas volbita kupolo sur kiu estas freskoj de "Ok Ĥoroj Anĝelaj" de Handke el la jaro 1727. En niĉoj estas plastikaĵoj de Adamo kaj Evo, Sankta Isidro kaj Sankta Notburga. Sakristio estas volbita kruce. La ĉefaltaro estas niĉa kun orumitaj statuoj de Sankta Isidro kaj de Di-patro.
Paroĥestrejo |
La paroĥejo estas en baroka stilo, duetaĝa, oblonga, membrigita per kunigitaj lizenoj. Ŝtona portalo estas datita 1732.
Statuo antaŭ la paroĥestrejo |
La statuo prezentas Marian Virgulinon kun Jezueto sur voluta soklo el la metiejo de J. Pacák el tempo antaŭ la jaro 1734.
Statuaro apud la ŝoseo |
Statuaro de Madono kun Sankta Johano Baptisto kaj Sankta Johano Nepomuka, estas baroka el la jaro 1727.
Krucifikso |
Antaŭ la preĝejo estas obelisko kun krucifikso, empira el la jaro 1804.
Kolono de malhonoro |
Literaturo |
Dr. E. Poche, DrSc. a kol. – Umělecké památky Čech. Eldonis Akademia en Prago en j. 1978.
Eksteraj ligiloj |
Oficiala paĝaro de mikroregiono Moravská Třebová kaj Jevíčko (ĉeĥe)
Alcázar de San Juan Flago Blazono Administrado Lando Hispanio Ŝtato Hispanio Regiono Kastilio-Manĉo Provinco Ciudad Real (Reĝurbo) Distrikto Kamparo de Sankta Johano Komarko Manĉa Centro Patrono Kronita Virgulino de la Rozario Poŝtkodo 13600 [+] Retpaĝaro [1] Politiko Loka registaro PP ( Popola Partio ) Urbestro Diego Ortega Abengózar Demografio Loĝantaro 29,693 (en 2 010) Loĝdenso 44,53 loĝ./km² Geografio Koordinatoj 39°23′25″N 3°12′20″U / 39.39028°N , 3.20556°U / 39.39028; -3.20556 ( Alcázar de San Juan ) Alto 644 m Ŝablono:Informkesto urbo/zorgado/numero Areo 666.78 km² Ŝablono:Informkesto urbo/zorgado/numero Horzono UTC+01:00 [+] DMS Alcázar de San Juan Alia projekto Vikimedia Komunejo Alcázar de San Juan [+] v • d • r Urbodomo Statuo de Cervantes Preĝejo de San...
He 51B de la Bulgara Aerarmeo He 51C de la 3/J 88 Adolf Galland -Legión Cóndor- en la Hispana Enlanda Milito. La Heinkel He 51 (He 51) estas biplana ĉasaviadilo de Heinkel, kiu servis en la Germana Aerarmeo (Luftwaffe) meze de la 1930-aj jaroj. La totala produktado de la He 51, en ĉiuj versioj, estas de ĉirkaŭ 800 aparatoj konstruitaj de Heinkel, Arado, Erla kaj Fieseler. Post malmulte da tempo la He 51 iĝis eksmodaj, kaj inter 1937 kaj 1938 ili estis retirataj de la Jagdgeschwader (ĉasaviadilgrupoj) de la Luftwaffe kaj estis uzataj nur por taskoj de trejnado dum granda parto de la Dua Mondmilito. La last versio laŭnombre grava estis la He 51C-1 , destinata al misioj de atako al grundo, por kio ĝi alportis ŝarĝeton de bomboj. This page is only for reference, If you need detailed information, please check here
17
1
Asking this for a more realistic view for ''rising of the shield hero' and possible uses in future writings. A shield is not a weapon, it is basically armor, that's why heavy armored knights rarely used shield and that's why hoplites didn't wear armor on their torso and upper legs, because the shield was just enough to cover almost the entire body. When compared to body armor shields have advantages and also disadvantages, they are usually too heavy to be held on one arm by the average unfit person and soldiers were trained for tactics on how to kill and how to stay alive, not for strength but this had the advantages of lower cost when compared to armor and the ability to be moved around. But so far I can't find a possible, hypothetical real life situation where wielding nothing but...